Βγάλατε τσεκούρι, βγάλατε μαχαίρι,
κι εγώ με το να χέρι,
σας λέω, φτάνει! στοπ!

Με βάλατε στη μέση
λέτε δεν έχω θέση
στο κόσμο σας αυτό!

Μα εγώ δεν κάνω πίσω
μέχρι να σας πείσω,
πάντα θα προσπαθώ!

Να ζήστε μονιασμένοι
ποτέ ξανά σαν ξένοι,
αυτό είναι το σωστό!

Πόσο παιδικά
αυτά φαντάζουν όλα
με συνεπήρε η λόλα
πως είναι εφικτά.
Ξεχνάω πως στις καρδιές σας
και μέσα στις ψυχές σας
Χειμώνας κυβερνά!